Impresje jesienne

jesienią malowane...

Jesień w Kopenhadze cz. I

Ciepła, kolorowa jesień. Jesień z marzeń. W towarzystwie takiej jesieni odbyłam dziś spacer po Ogrodzie Botanicznym. Tak mnie jakoś naszło na krajobrazy...

Noc zakupów? Chyba zdjęć.

Wczoraj w Kopenhadze odbywała się Noc Zakupów, czyli... shoppingowe szaleństwo! Jednak jak to zwykle bywa w takich sytuacjach, nie kupiliśmy nic. Ale wycieczka przez pół miasta okazała się owocna i tak. Andrzej musiał zostać godzinę dłużej w pracy (ach te ngo'sy), więc obeszłam z paratem cały Nyhavn.

W drodze do Christanii

Wolne Miasto Christania jest znane jako mekka hippisów i ośrodek kultury alternatywnej. Ta dzielnica Kopenhagi powstała w 1971 r. kiedy grupa hippisów-squatersów zajęła opuszczone baraki byłej jednostki wojskowej Christianshavn. Grupa młodych ludzi ustanawiła własne sądy, nie płaciła podatków i generalnie zachowywała się po hipisowemu. W latach 90. mieszkańcy Christanii opracowali swój własny (niezależny od państwowego) kodeks praw, zakazujący m.in sprzedaży ciężkich narkotyków. Hipisowską atmosferę można poczuć do dziś, przechadzając się wśród stoisk z "nadziewanymi" ciasteczkami i innymi wynalazkami mającymi wprowadzić trochę więcej radości do życia ;) W Christanii, co w zasadzie jest zrozumiałe, panuje niestety całkowity zakaz robienia zdjęć.

Wczoraj w Wolnym Mieście odbywała się wielka impreza z okazji 40-lecia powstania. Wiedziałam, że sobie fotograficznie nie poszaleję w samej Christanii, toteż trochę wyżyłam się na różnych elementach duńskiej komunikacji miejskiej w drodze na imprezę :)

Wzdłuż kanału

Korzystając z przpięknej, słoneczno-jesiennej pogody wybrałam się na małą foto-przejażdżkę. Początkowo chciałam obfotografować największy park w Koenhadze Fælledparken, ale szczerze mówiąc trochę mnie zawiódł - park w większości stanowił pustą przestrzeń porośniętą trawą, nic ciekawego. Postanowiłam wrócić malowniczą ścieżką rowerową rozdzieljącą Nørrebro i centrum miasta. I to uratowało moją foto-wycieczkę :)

Assistens Kirkegård cz. III

Na chwilę obecną jest to ostatnia część cyklu (i zarazem najbardziej ponura). Choć myślę, że jeszcze tu wrócę - kiedy jesień będzie w pełni...

Assistens Kirkegård cz. II

Cmentarnych spacerów ciąg dalszy...